Ηξερα εναν δασκαλο με 1000 μαθηταδες
την φήμη του την ζήλευαν ολοι οι αφεντάδες.
Το μεγαλείο της "Ψυχης" του, άνοιγε κάθε τρύπα
γνώσεις μεταλαμπάδευε, του κάπνιζαν και πίπα.
Γνώσεις έχωνε βαθιά σπρώχνοντας με κουτάλι,
ώσπου μια μέρα μπούχτησε και αφησε το πετάλι,
σταμάτησε τις διδαχές και της "Ψυχές" ν΄ανοίγει
παλιό του μαθητή αν δει 'όπου φύγει, φύγει'.
Στον εαυτό του κλείστηκε, κρασί και ενα ποτήρι
και σε "Ψυχή" ξανά θα μπει μόνο με ανοιχτήρι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου